اگر شاهد عصر خود

و

شهید حق و باطل

جامعه ات نیستی

هرجا که می خواهی باش

چه به نماز ایستاده باشی چه به شراب نشسته باشی

هر دو یکیست

معلم شهید دکتر علی شریعتی

این گیسو پریشان کرده

بید وحشی باران

یا نه دریایی است گویی واژگونه بر فراز شهر

شهر سوگواران

هر زمانی که فرو می بارد از حد بیش

ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر با تشویش

رنگ این شب های وحشت را

تواند شست آیا از دل یاران؟

چشم ها و چشمه ها خشک اند

روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ

همچنان که نام ها در ننگ !

هر چه پیرامون ما غرق تباهی شد

آه باران

ای امید جان بیداران !

بر پلیدی ها که ما عمری است در گرداب آن غرقیم -

آیا چیره خواهی شد؟

 

 

شب است و چهره ی میهن سیاهه

نشستن در سیایی ها گناهه

تفنگم را بده تا ره بجویم

که هر که عاشقه پایش به راهه

برادر بی قراره  برادر غرقه خونه  برادر

دشته سینه اش لاله زاره

شب است و دریای خوف انگیزه طوفان

من و اندیشه های پاک و پویان

برایم خلعت و خنجر بیاور

که خون می بارد از دل های سوزان

برادر نوجوونه  برادر غرقه خونه  برادر کاکلش

 آتشفشونه

تو که با عاشقان درد آشنایی

تو که هم رزم و هم زنجیر مایی

ببین خون ه عزیزان را به دیوار

بزن شیپوره صبح روشنایی

برادر بی قراه  برادر نوجوونه  برادر شعله واره  برادر

غرقه  خونه